Ψυχολόγους θέλουμε, ιερείς και πνευματικούς δεν θέλουμε! * (Αρχ. Γεώργιος Καψάνης, Καθηγούμενος Ι. Μ. Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους)

Εις το «Άνθρωπος ην οικοδεσπότης, όστις εφύτευσεν αμπελώνα» (Ματθ. κα' 33-42, Ευαγγέλιον ΙΒ' Κυριακής του Ματθαίου).

Ο Οικοδεσπότης της Παραβολής είχε φυτεύσει αμπελώνα, τον είχε περιφράξει, είχε α­ναθέσει την καλλιέργειά του σε γεωργούς και, όταν ήλθε ο καιρός της συγκομιδής, έστειλε ανθρώπους του για να συλλέξουν τον καρπό.
Ο αμπελών είναι η ανθρωπότης και ο Οικοδεσπότης είναι ο άγιος Θεός. Από την ανθρωπότητα ο Κύριος περίμενε καρπούς. Έστελνε κατά καιρούς τους απεσταλμένους Του να ζητήσουν τους καρπούς από την ανθρωπότητα, αλλά αυτοί που είχαν σφετερισθή τον αμπελώνα, οι κακοί άρχοντες του Ισραήλ και των διαφόρων λαών που μέχρι σήμερα εξουσιάζουν τους ανθρώπους, αυτοί νό­μιζαν και νομίζουν ότι ο αμπέλων είναι δικός τους. Θέλουν να σφετερισθούν τα αγαθά αυτού του αμπελώνος, αυτού του κόσμου, και να τα χρησιμοποιήσουν ιδιοτελώς όχι για το καλό της ανθρωπότητος, όπως ήθελε ο Ιδιο­κτήτης του.

Βέβαια η Παραβολή αναφέρεται άμεσα στους άρχοντες του Ισραήλ εκείνης της εποχής, οι οποίοι όχι μόνον απέρριψαν τους Προφήτας, τους απεσταλμένους του Θεού, που ζητούσαν τους καρπούς του αμπελώνος, αλλά στο τέλος απέρριψαν και θανάτωσαν και τον Υιό του Οικοδεσπότου, τον Οποίον έστει­λε ο Οικοδεσπότης με την ελπίδα ότι θα συνήρχοντο και θα μετανοούσαν. Αυτοί όμως όχι μόνο δεν μετενόησαν, αλλά βρήκαν ευκαιρία και είπαν: αυτός είναι ο Υιός, ο κληρονόμος του αμπελώνος, ας τον σκοτώσουμε, να τελειώ­νουμε μια για πάντα. Έτσι έκαναν το μεγάλο έγκλημα να θανατώσουν
τον αθώο Κύριο Ιησού Χριστό.
Αλλά η Ιστορία δυστυχώς επαναλαμβάνε­ται. Και σήμερα και σε κάθε εποχή υπάρχουν εκείνοι οι κακοί ποιμένες, οι κακοί οδηγοί των λαών, οι οποίοι παραμερίζουν τον Ιδιοκτήτη του αμπελώνος, τον Δημιουργό Θεό, και θέ­λουν να διαφεντεύουν αυτοί την Ιστορία και τον κόσμο.
Και κάνουν τόσα εγκλήματα, τόσες αδικίες, τόσα παράλογα πράγματα, προκειμένου να ικανοποιήσουν τον εγωισμό και τα πάθη τους.
Και βλέπουμε ότι και στην Πατρίδα μας δυ­στυχώς υπάρχει αυτή η προσπάθεια σιγά-σιγά να εξοβελισθή ο Χριστός από την ζωή μας με πολλούς τρόπους, και τελευταία με την απαγόρευσι από το Υπουργείο Παιδείας στους Πνευματικούς να πηγαίνουν στα σχολεία -όπως γινόταν μέχρι σήμερα- να εξομολογούν τα παιδιά που ήθελαν να εξομολογηθούν. Για­τί οι Πνευματικοί δεν εξομολογούσαν όποιον δεν ήθελε, αλλά όποιον ήθελε. Και το θαυμα­στό είναι ότι τα περισσότερα παιδιά ήθελαν και ανεπαύοντο και ωφελούντο από την πα­ρουσία των Πνευματικών. Ίσως μερικές φορές κάποιοι Πνευματικοί να μην εφέροντο με την δέουσα διάκρισι. Αλλά αυτές ήσαν οι εξαιρέ­σεις. Ο κανών είναι -απ' ό,τι και εμείς γνωρί­ζουμε- ότι οι Πνευματικοί βοηθούσαν πολύ τα παιδιά στα σχολεία.
Τώρα λοιπόν με πρόσφατη απόφασι του Υπουργείου Παιδείας απηγορεύθη στους Πνευματικούς να πηγαίνουν στα σχολεία να εξομολογούν τα παιδιά. Με ανακοίνωσί της η Ιερά Σύνοδος είπε ότι το μέτρο δεν στρέφεται κατά της Εκκλησίας αλλά κυρίως κατά των παιδιών. Γιατί τα παιδιά, ιδιαίτερα σήμερα που βάλλονται από τόσους πειρασμούς, που δέχονται τόσες κακές επιδράσεις, τις οποίες όλοι τις γνωρίζουμε, τώρα περισσότερο από κάθε άλλη φορά θα είχαν ανάγκη από την παρουσία ενός Πνευματικού στα σχολεία.
Θα θυμάστε ότι με αφορμή τα γεγονότα που έγιναν τελευταία στην Βέροια προτάθηκε να διορισθούν μόνιμα ψυχολόγοι στα σχολεία. Οι ψυχολόγοι να σώσουν τα παιδιά! Λοιπόν, ψυ­χολόγους θέλουμε, ιερείς και Πνευματικούς δεν θέλουμε!
Αυτός είναι ένας έμμεσος διωγμός του Χρι­στού από τα σχολεία, από την παιδεία και από την κοινωνία.
Διώχνουμε τον Χριστό, αλλά δεν σκεπτόμα­στε ποιες συνέπειες θα έχη η απουσία του Χρι­στού από την ζωή μας. Δεν θέλω να επιρρίψω ευθύνες μόνο στους πολιτικούς. Και εμείς οι άνθρωποι της Εκκλησίας κάνουμε λάθη. Αλλά τα λάθη αυτά δεν έπρεπε να τα εκμεταλλεύωνται οι εχθροί της Εκκλησίας, για να βγάλουν τον Χριστό από την ζωή μας και από τα σχολεία.
Ας έχουμε τον νου μας, γιατί μπορεί και εμείς να εξορίζουμε τον Χριστό από την προ­σωπική μας ζωή. Όχι μόνο το Υπουργείο Παιδείας και δεν ξέρω ποιοι άλλοι Οργανισμοί, αλλά και εμείς οι ίδιοι με τις απροσεξίες μας, με την έλλειψη πίστεως, αγάπης, προσευχής, μετανοίας, διώχνουμε τον Χριστό από την ζωή μας και μένουμε έρημοι.
Τί θα γίνη ο κόσμος χωρίς τον Χριστό; Αυτή είναι η αιωνία κόλασις, να ζη ο άνθρω­πος χωρίς τον Χριστό, χωρίς την Χάρι του Χρι­στού, χωρίς την ειρήνη του Χριστού, χωρίς το Φως του Χριστού, χωρίς την παρηγοριά και την αλήθεια που μόνο ο Χριστός μπορεί να δώση.
Με αυτές τις ταπεινές σκέψεις ήθελα να επι­κοινωνήσω σήμερα μαζί σας -βλέπω ότι έχετε έλθει πολλοί αδελφοί προσκυνηταί και μάλι­στα πολλοί νέοι- και να προβληματισθούμε για το ποια πρέπει να είναι η θέσις του Χρι­στού στην ζωή μας, στα σχολεία μας, στο έθνος μας, στην κοινωνία μας. Θέλουμε έθνος, σχο­λεία, κοινωνία, τον εαυτό μας, χωρίς Χριστό ή με τον Χριστό;
Εάν βγάλουμε τον Χριστό, θα υποφέρουμε, δεν θα χαρούμε αληθινά, θα βασανιζόμαστε. Εάν βάλουμε τον Χριστό στη ζωή μας, έστω και αν αυτό θέλη κόπο και αγώνα, θα έχουμε αληθινή ειρήνη, την χαρά του Χριστού, την οποία εύχομαι εις πάντας υμάς. Αμήν.


* Ομιλία στην Τράπεζα της Μονής στις 28.8.2006

alopsis.gr

ΑΡΧΙΣΕ Ο ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΑΠΟ ΤΑ «ΠΕΦΩΤΙΣΜΕΝΑ» ΕΘΝΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ. 'Παρίες' της κοινωνίας οι χριστιανοί στην Βρετανία

Στήν Ἀγγλία ὡς γνωστόν ἐπικρατεῖ ἡ αἵρεση τοῦ Ἀγγλικανισμοῦ( Προτεσταντική παραφυάδα). Ὅμως, ἀκόμη καί τά λίγα χριστιανικά στοιχεῖα, πού διασώζουν αὐτοί οἱ ἄνθρωποι, ἐνοχλοῦν καί τούς θέτουν στό στόχαστρο τῆς ἄθεης ἀγγλικῆς κοινωνίας καί πολιτείας. Ὁ ἀρχέκακος ὄφις παλεύει νά ἐξαλείψει κάθε τι, πού θυμίζει τόν Χριστό Μας ἀκόμη καί στίς ἀλλοτριωμένες ἀπό τήν ὀρθοδοξία κοινότητες τῶν Παπικῶν καί Προτεσταντῶν. Ἡ χριστιανική ἠθική, ἡ οἰκογένεια, ὁ Τίμιος Σταυρός εἶναι μερικά ἀπό αὐτά, πού θεωροῦνται κοινωνικά μή ἀποδεκτά καί ἐντός ὀλίγου «political incorrect», ὁπότε ποινικῶς διωκόμενα...

Τελικῶς ὅμως ὁ Χριστός Μας θά νικήσει...Ὅσο καί ἄν τόν ἀπωθοῦν στό περιθώριο...

Διαβᾶστε τό σχετικό ἄρθρο:

'Παρίες' της κοινωνίας οι χριστιανοί στην Βρετανία

Ο παρουσιαστής του BBC και βραβευμένος δημοσιογράφος, Jeremy Vine, ισχυρίζεται ότι οι χριστιανοί στην Βρετανία έχουν γίνει οι ‘παρίες’ της κοινωνίας, καθώς το να είσαι χριστιανός σήμερα στην Βρετανία έχει καταντήσει να θεωρείται «κοινωνικά μη αποδεκτό».

Όπως δηλώνει στην Telegraph, σε ένα άρθρο που συζητήθηκε πολύ, η κοινωνία έχει γίνει υπερβολικά «μη ανεκτική» στην ελευθερία της έκφρασης θρησκευτικών πεποιθήσεων.

"Δεν μπορεί πλέον κάποιος να εκφράσει απόψεις που πριν 30 ή 40 χρόνια ήταν αποδεκτές από όλους", είπε.

"Σήμερα, το να πεις ότι πιστεύεις στον Θεό θεωρείται κοινωνικά απαράδεκτο".

Οι δηλώσεις του απηχούν και τις απόψεις του καρδινάλιου Cormac Murphy-O'Connor, επικεφαλή της Καθολικής Εκκλησίας στην Αγγλία και στην Ουαλία, ο οποίος λέει ότι η Βρετανία είναι πλέον μια "εχθρική" χώρα για τους θρησκευόμενους ανθρώπους.

Ο Vine, 43 ετών, αν και θρησκευτικά κινείται στον χώρο του Αγγλικανισμού, (Σ.Σ.«επίσημη» θρησκεία στην Αγγλία), λέει ότι πρέπει να το σκεφτεί για να μιλήσει πιο ανοικτά για την πίστη του στον αέρα.

"Το ότι κάτι είναι αλήθεια δεν σημαίνει ότι μπορείς και να το πεις. Αυτό είναι πολύ σημαντικό πιστεύω.

"Αν θέλω να ‘ανοίξω τα χαρτιά μου’ σχετικά με την πίστη μου και να συζητήσω για αυτή, θα δημιουργηθεί πρόβλημα."

Σε συνέντευξη του στο περιοδικό ‘Reform’, της Ενωμένης Μεταρρυθμισμένης Εκκλησίας (United Reformed Church), ο Vine λέει ότι αναγκασμένος να ξεχωρίζει τις προσωπικές του πεποιθήσεις από το ρόλο του ως παρουσιαστής.

"Ένα από τα πράγματα που πιστεύω και το οποίο μπορεί να ακούγεται περίεργο, είναι ότι ο Χριστός είναι αυτό που είπε ότι ήταν".

"Δεν νομίζω ότι θα το έλεγα ποτέ αυτό στο πρόγραμμά μου. Είναι σα να υπάρχει ένα τείχος μεταξύ του τι σκέφτομαι και της δουλειάς που κάνω."

Στην πρώτη δημοσκόπηση που έγινε για τους χριστιανούς που εκκλησιάζονται στην Βρετανία, η οποία πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό της εφημερίδας ‘The Sunday Telegraph’, διαπιστώθηκε ότι χιλιάδες από αυτούς πιστεύουν ότι αντιμετωπίζουν προβλήματα και βρίσκουν πολλές φορές «κλειστές πόρτες», εξαιτίας της πίστης τους.

Ένας στους πέντε είπε ότι έχει αντιμετωπίσει αντίδραση στο εργασιακό του περιβάλλον, λόγω των πεποιθήσεών του.

Περισσότεροι από τους μισούς από αυτούς αποκάλυψαν ότι έχουν υποστεί κάποιας μορφής δίωξης για τον λόγο ότι είναι χριστιανοί.

Τα ευρήματα της δημοσκόπησης δείχνουν μια αυξανόμενη εχθρότητα έναντι της θρησκείας στη χώρα αυτή, η οποία έχει χαρακτηριστεί από μια σειρά από συγκρούσεις μεταξύ των πιστών και των εργοδοτών τους.

Πολλοί εκκλησιαστικοί ηγέτες, συμπεριλαμβανομένου του Αρχιεπισκόπου της Υόρκης, Δρ John Sentamu, καλούν τους Χριστιανούς να "ξυπνήσουν" και να αρχίσουν να υπερασπίζονται τις πεποιθήσεις τους, ιδιαίτερα μετά το περιστατικό με την νοσοκόμα Caroline Petrie, (φωτο) η οποία τέθηκε σε διαθεσιμότητα, γιατί τόλμησε να προσευχηθεί για έναν ασθενή!!! (Σ.Σ. Βλέπε

Οι Χριστιανοί δεν έχουν δικαίωμα να προσευχηθούν στη Βρετανία της "διαφορετικότητας"...)

Τα 'νέα ήθη' προειδοποιούν τους πιστούς ότι ο κάθε εργαζόμενος αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο της απόλυσης, σε περίπτωση που θα θελήσει να μοιραστεί την πίστη του με τους συναδέλφους του στον χώρο εργασίας.

Στους εργοδότες έχουν δοθεί «συμβουλές» σύμφωνα με μια νέα εκστρατεία, που χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση στα πλαίσια της προστασίας της ‘ισότητας’, που λέει ότι οι άνθρωποι που ‘ευαγγελίζουν’ στον χώρο εργασίας τους είναι "εξαιρετικά πιθανό" να κατηγορηθούν για «παρενόχληση».

Οι κατευθυντήριες γραμμές σχεδιάστηκαν από την ‘Βρετανική Ανθρωπιστική Εταιρία’ (‘British Humanist Association’ - BHA), μια αθεϊστική οργάνωση, με τη βοήθεια μιας επιδότησης £ 35.000 από την ‘Επιτροπή για την Ισότητα και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα’ (‘Equality and Human Rights Commission’ - EHRC).

Ο Andrew Copson, εκπαιδευτής στην BHA, ισχυρίστηκε ότι κάθε προσπάθεια που κάνει κάποιος για να «αλλάξει» έναν συνάδελφό του, μπορεί να θεωρηθεί «παρενόχληση» σύμφωνα με τους Κανονισμούς του 2003, σχετικά με την ισότητα (στην θρησκεία ή τις πεποιθήσεις) στην εργασία.

"Ο νόμος προστατεύει τους ανθρώπους από το να γίνουν θύματα ‘εκφοβισμού’ ή να αισθανθούν ότι βρίσκονται σε ένα εχθρικό περιβάλλον στο χώρο εργασίας τους’ είπε.

"Όταν κάποιος συστηματικά υπονομεύει τις πεποιθήσεις του άλλου ή προσπαθεί επίμονα να τον ‘αλλάξει’, τον κάνει να αισθάνεται ότι βρίσκεται σε ένα εχθρικό περιβάλλον."

Ωστόσο, νομικοί εμπειρογνώμονες επιτέθηκαν σε αυτές τις ‘κατευθυντήριες γραμμές’ τις οποίες αποκάλεσαν «ανοησίες», ενώ χριστιανικές οργανώσεις τις καταγγέλλουν ως σκέτη "προπαγάνδα".

Στην δημοσκόπηση οι πιστοί δήλωσαν ότι ήδη αντιμετωπίζουν διακρίσεις στην εργασία τους και 1 στους 10 δήλωσε ότι τον έχουν απορρίψει τα μέλη της ίδιας του της οικογένειας λόγω των θρησκευτικών του πεποιθήσεων.

Πολλοί επίσης έως 44%, δήλωσαν ότι γελοιοποιηθήκαν από φίλους, γείτονες ή συναδέλφους τους, μόνο και μόνο επειδή είναι χριστιανοί και 19% δήλωσαν ότι τους παραμέρισαν ή τους απομόνωσαν για τον ίδιο λόγο.

Ισχυρίστηκαν επίσης ότι υφίστανται διακρίσεις στην εργασία τους, ενώ 5% είπαν ότι εμποδίστηκε η προαγωγή τους λόγω της πίστης. Ο ίδιος αριθμός είπε ότι έχουν δεχτεί επιπλήξεις και προειδοποιήσεις να μην εξωτερικεύουν το πιστεύω τους μπροστά σε άλλους.

Ο Ed Stourton, ένας από τους συναδέλφους του ο Jeremy Vine στο BBC, είπε ότι θεωρεί ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα για τους ανθρώπους της πίστης είναι ότι παραγκωνίζονται.

Πρόσθεσε: «Είμαι πολύ ευτυχής να πω είμαι Ρωμαιοκαθολικός και αυτό δεν σημαίνει ότι μου ‘έχει στρίψει’ ".

Ο Τόνι Μπλερ το 2007 αποκάλυψε ότι ήταν δεν σε θέση να δηλώσει ανοικτά την πίστη του (Σ.Σ. ο Μπλερ ασπάσθηκε τον καθολικισμό έχοντας "οικουμενιστικές" τάσεις) όταν ο πρωθυπουργός, γιατί φοβόταν ότι οι άνθρωποι θα του κολλούσαν την ταμπέλα του ‘ψώνιου’ ("nutter").

«Είναι δύσκολο, να μιλήσει κάποιος για τη θρησκευτική του πίστη στο πολιτικό μας σύστημα», είπε.

Σε άρθρο της στην dailymail.co.uk η Melanie Phillips (φωτο) αναρωτιέται «Πόσος χρόνος έχει μείνει ακόμα μέχρι ο Χριστιανισμός να θεωρηθεί παράνομος στην Βρετανία;»

Αναφέρεται σε έναν ευαγγελικό χριστιανό, τον Stephen Green, (φωτο), ο οποίος συνελήφθηκε και του απαγγέλθηκε η κατηγορία ότι χρησιμοποιούσε ‘απειλές’ και προσβλητικά λόγια και συμπεριφορά.

Ποια ήταν αυτή η ‘προσβλητική συμπεριφορά’; Το ότι με ειρηνικό τρόπο μοίραζε κάποια φυλλάδια σε μία εκδήλωση ομοφυλόφιλων στο Cardiff.

Και στα φυλλάδια δεν έγραφε τίποτε άλλο παρά εδάφια της Βίβλου, που καταδικάζουν την ομοφυλοφιλία και μία πρόσκληση ‘φύγε από την οδό της αμαρτίας και θα σωθείς’.

Αλλά για τους ‘κοσμικούς’ ιερείς των ‘ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η μόνη αμαρτία είναι να αποκαλείς την ομοφυλοφιλία ‘αμαρτία’.

Για το κυνήγι κατά των χριστιανών στην Βρετανία βλέπε άρθρα:

- Άρχισε το κυνήγι των χριστιανών χάριν της "ισότητας"

- Χριστιανός απολύθηκε από φιλανθρωπικό ίδρυμα γιατί είπε την γνώμη του για την ομοφυλοφιλία

-Χριστιανή ληξίαρχος απειλήθηκε με απόλυση επειδή αρνήθηκε να τελέσει γάμους ομοφυλοφίλων

- "Επικίνδυνος" ο σταυρός στα σχολεία!

Πηγές:

http://www.telegraph.co.uk/news/newstopics/religion/4277439/Christians-are-becoming-social-pariahs-in-Britain-claims-Jeremy-Vine.html

http://www.telegraph.co.uk/news/newstopics/religion/5413311/Christians-risk-rejection-and-discrimination-for-their-faith-a-study-claims.html

http://www.dailymail.co.uk/news/article-404052/How-Britain-turning-Christianity-crime.html#ixzz0OTwxtVCo

Πηγή τοῦ ἄρθρου: http://redskywarning.blogspot.com/2009/08/christians-social-pariahs.html