Θα είναι ο Πάπας Βενέδικτος ο προτελευταίος Πάπας;

Οι προφητείες του Ιρλανδού (καθολικού) αγίου Μαλαχία (St. Malachy), του 12ου αιώνα, που πρόβλεψε όλους του Πάπες, έχουν απασχολήσει, εδώ και αιώνες, πολλούς που έχουν μελετήσει τις - πράγματι - κρυπτογραφικές προφητείες του.

Σύμφωνα με αυτές, θα ακολουθήσει μόνο ένας Πάπας μετά τον σημερινό και κατά τη διάρκεια της δικής του βασιλείας, θα έρθει το Τέλος του κόσμου.

«Στον τελικό διωγμό της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας θα βασιλεύει ο Πέτρος, ο Ρωμαίος, ο οποίος θα βοσκήσει το ποίμνιό του μέσα σε μεγάλη δοκιμασία, μετά την οποία η πόλη των επτά λόφων (Ρώμη) θα καταστραφεί και ο φοβερός Κριτής θα κρίνει τους ανθρώπους. Τέλος».

     

Στο 1139, ο Μαλαχίας, ο οποίος υπήρξε Αρχιεπίσκοπος του Armagh, (κάτι που αντιστοιχεί στο «πάσης της Ιρλανδίας»), ταξίδευσε από την Ιρλανδία στην Ρώμη για να δώσει έναν απολογισμό σχετικά με τις υποθέσεις του.

Εκεί είχε ένα περίεργο όραμα για το μέλλον, μέσα στο οποίο του αποκαλύφθηκε το όνομα του κάθε Πάπα, συνολικά 112 τον αριθμό, για όλα τα χρόνια, (εννοείται από εκείνη την χρονική στιγμή) μέχρι το τέλος του κόσμου. Σύμφωνα με το όραμα, βρισκόμαστε τώρα στον προτελευταίο Πάπα.

Οι προβλέψεις του έχουν ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη.

Όπως αναφέρει ένα δημοσίευμα, "Το 1958, πριν το κονκλάβιο (δηλ. η αίθουσα που μαζεύνται οι καρδινάλιοι για να εκλέξουν το νέο Πάπα) εκλέξει τον Πάπα Ιωάννη ΧΧΙΙΙ, (φωτο), ο Καρδινάλιος Spellman της Νέας Υόρκης νοίκιασε ένα σκάφος, το γέμισε με πρόβατα και άρχισε να πλέει πάνω - κάτω στον ποταμό Τίβερη, για να δείξει ότι ήταν αυτός ο ποιμένας «et Nautor», («και το σκάφος») η συνθηματική ονομασία που δόθηκε για τον επόμενο Πάπα σύμφωνα με την προφητεία. (!!!)

Όσο για την προφητεία που αφορά τον 111^ο Πάπα, (111ο σύμφωνα με την προφητεία και 265^ο από την αρχή της μέτρησης από τους καθολικούς - Η λίστα με όλους τους Πάπες - με πρώτο βέβαια, τον... απ. Πέτρο ΕΔΩ) τον Πάπα Βενέδικτο, η προφητεία τον αναφέρει ως "Gloria Olivae", που σημαίνει "η δόξα της ελιάς."

Το Τάγμα του Αγίου Βενέδικτου είναι επίσης γνωστό ως οι Olivetans, κάτι που οδηγεί πολλούς στο συμπέρασμα ότι η προφητεία του Μαλαχία είναι σωστή. Έτσι, ο επόμενος και τελευταίος Πάπας θα πρέπει να είναι ο "Πέτρος ο Ρωμαίος".

(Ο Πάπας Βενέδικτος δεν ανήκει στο συγκεκριμένο Τάγμα, εντούτοις επέλεξε το όνομα του ιδρυτή του, Αγίου Βενέδικτου).

Ο άγιος Μαλαχίας έδωσε μία αναφορά με τα οράματά του στον Πάπα Ιννοκέντιο Β΄, αλλά το έγγραφο αυτό παρέμεινε άγνωστο στα Αρχεία της Ρώμης μέχρι την ανακάλυψή του το 1590.

Πολλές από τις προφητείες έχουν βγει σωστές.

Για παράδειγμα, αυτή για τον Ουρβανό τον VIII που συνθηματικά τον ανέφερε ως «Lilium et Rosa» («ο κρίνος και το τριαντάφυλλο»), ο οποίος πράγματι ήταν ένας ντόπιος Φλωρεντινός, ο οποίος θέσπισε ως πολεμικό έμβλημα της πόλης το γνωστό «fleur-de-lis» («το ρόδο της λίζας» ).

Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β 'είναι ο «De labore Solis», που σημαίνει «από την έκλειψη του ηλίου».

Ο Karol Wojtyla, ο οποίος έγινε ο Πάπας Ιωάννης Παύλος ΙΙ, γεννήθηκε στις 18 Μαΐου 1920 κατά την διάρκεια ηλιακής έκλειψης.

Η φράση «Peregrinus Apostolicus» («Αποστολικός προσκυνητής»), αναφέρεται στον Πάπα Pius VI και φαίνεται να είναι σωστή καθώς ο συγκεκριμένος έμεινε γνωστός για τα πολλά ταξίδια του σε νέες χώρες.

Θα είναι ο Πάπας Βενέδικτος ο προτελευταίος Πάπας; Ο Ιρλανδός προφήτης του 12ου αιώνα, έχει πει ότι θα είναι έτσι. Ο χρόνος θα δείξει.

Πηγή: www.abcnews.go.com.

Σύμφωνα με άλλο άρθρο (http://kemanakh.blogspot.com/) σχετικά με τις προφητείες του Μαλαχία:

Για τον νυν Πάπα, η φράση «de gloria oliviae» μπορεί να ερμηνευθεί με δεκάδες ίσως τρόπους. Θα μπορούσε να σημαίνει έναν Πάπα ο οποίος θα έκανε σημαντικό έργο στον τομέα της Ειρήνης, της οποίας ο κλάδος ελιάς αποτελεί σύμβολο, ή θα μπορούσε να εννοεί ένα άνοιγμα στην ανατολική ορθόδοξη εκκλησία, (και κατά άλλους, στην εποχή του η Ορθοδοξία ή ο Ελληνισμός θα υψωθεί) ή ότι ο Πάπας θα καταγόταν από περιοχή η οποία έχει παραγωγή σε ελαιόδενδρα...

Μερικοί σκεπτικιστές, από την άλλη, κάνουν την παρατήρηση πως οι προφητείες φαίνεται να γίνονται λιγότερο ακριβείς και περισσότερο αόριστες, όσο προχωρούν στο χρόνο. Έτσι για τον Πάπα Σελεστίνο τον Δεύτερο (1143 - 1144), για παράδειγμα, η προφητεία ανέφερε ότι θα ήταν από ένα κάστρο στον Τίβερη και αυτό ήταν ακριβές.

Για τον αμέσως επόμενο, Λούκιο το Δεύτερο (1144 - 1145), ανέφερε ότι θα ήταν εκδιωγμένος από τον εχθρό. Πράγματι, το επώνυμό του στα Λατινικά σημαίνει αυτό ακριβώς το πράγμα.

Αντίθετα, για τον Πάπα Ιωάννη Παύλο τον Β΄ ή για τον Βενέδικτο, οι προφητείες είναι αόριστες, ανοιχτές σχεδόν σε οποιαδήποτε ερμηνεία.

ΠΗΓΗ: http://redskywarning.blogspot.com/2009/09/malachy.html

Ο Γέρο Χαράλαμπος με τη μνήμη θανάτου (ΙΖ' αιώνας)

Το Γέρο - Δαμασκηνό μοναχό, διαδέχθηκε στην ξεροκαλύβα αυτή και κατά πάντα μιμήθηκε τη ζωή του, ό Γέρο - Χαράλαμπος, κι αυτός πολύ παλαιός ασκητής και ερημίτης. Έγινε Μοναχός και μαζί με τ' άλλα χαρίσματα πού κληρονόμησε από το Γέρο - Δαμασκηνό, είχε και το χάρισμα της μελέτης του θανάτου.
Μετά την προσευχή του Αποδείπνου, έμπαινε μέσα σε νεκρικό κρεβάτι και ξάπλωνε ακουμπώντας το κεφάλι του σε μια πέτρα αντί για μαξιλάρι. Και τότε άρχιζε να σκέπτεται και να ζωντανεύει την εικόνα του θανάτου. Σχημάτιζε το σώμα του, όπως οι πεθαμένοι, και έλεγε στον εαυτό του: Ταλαίπωρε Χαράλαμπε, τώρα πεθαίνεις, άκου! Χτυπάνε για σένα οι καμπάνες του Κυριακού, οί Πατέρες τώρα λένε: Πάει ό Γέρο - Χαράλαμπος πέθανε, δε θα μας ενοχλεί πια με την παρουσία του και τη φλυαρία του, ό Θεός να συγχωρέσει και να αναπαύσει την ψυχή του. Ναι! Όλα αυτά είναι ωραία και καλά, αλλά συ ταλαίπωρε, Γέρο - Χαράλαμπε, τι θα κάνεις; Που θα πάς; Πώς θα παρουσιαστείς έτσι πού είσαι βρώμικος και ελεεινός στο Θεό, στο δίκαιο Κριτή, στο θρόνο του Θεού; τι έργα, τι καρπούς έχεις να του παρουσιάσεις; τι έκαμες σήμερα για το Θεό, για το συνάνθρωπο σου και για τον εαυτό σου; Άρα θα αξιωθείς να ιδείς τους αγίους Αγγέλους του Θεού; Τα θεία Αγγελικά Τάγματα, τις ουράνιες Ταξιαρχίες; τίς Ιεραρχίες των Αγίων, των Πατριαρχών, των Αποστόλων, των Προφητών, των
Ιεραρχών, των Όσίων, των Οσιομαρτύρων ανδρών και γυναικών, τα διάφορα Τάγματα των Δικαίων, των Βασιλέων, των Ιερομαρτύρων, των Μαρτύρων και όλων των δοξασμένων δούλων του Θεού, των σεσωσμένων και αγιασμένων; Άρα θα αξιωθείς ταλαίπωρε και αμαρτωλέ να ιδείς την Παντοβασίλισσαν Μαριάμ, τη μητέρα του Θεού, Κυρία Θεοτόκο, την έφορο και Προστάτη του Αγίου τούτου Τόπου, την ιδιαίτερη και ακαταίσχυντη Προστασία των χριστιανών και μόνη παρηγοριά των αγιορειτών Μοναχών. Άρα θα μπορέσεις άθλιε, να περάσεις τα εναέρια Τελώνια των παμπόνηρων Δαιμόνων, τα όποια από τη λύσσα και τη μανία πού τα κατέχει, αλλά και την επιθυμία πού έχουν να γκρεμίζουν όλους τους ανθρώπους στην Κόλαση, θα θελήσουν και σένα να σ' εμποδίσουν και να σε γκρεμίσουν στην άβυσσο της γέεννας του πυρός. Άρα θα μπορέσεις να τους ξεφύγεις και να φθάσεις στο θρόνο της μεγαλοσύνης του Θεού και να αξιωθείς να προσκυνήσεις την Παναγία Τριάδα;


Αρα δε σε φοβίζει, Μοναχέ Χαράλαμπε, το ρητό της Αγίας Γραφής πού λέει: «Και ει ό δίκαιος μόλις σώζεται, ό ασεβής και αμαρτωλός που φανείτε;» (Α' Πέτρ. Δ' 18).


Μ' αυτές τις σκέψεις και τις θεωρίες πλημμύριζαν τα μάτια του δάκρυα κι έμενε ξάγρυπνος μέχρι το πρωί, πού αρχίναγε και πάλι ή προσευχή, ή εγκράτεια όλων των αισθήσεων και ή σκληρή άσκηση της καινούργιας ημέρας.


Με την καινούργια ήμερα έλεγε στον εαυτό του: «Δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέσωμεν τω Βασιλεί ημών Θεώ. Δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέσωμεν Χριστώ τω Βασιλεί ημών Θεώ. Δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέσωμεν αύτω Χριστώ τω Βασιλεί και Θεώ ημών», δηλαδή έλεγε σ' όλες τις αισθήσεις του: Στα χέρια, στα πόδια, στα μάτια, στα αυτιά, στη γλώσσα, στο νου, στην καρδιά και σ' όλες τις κινήσεις της ψυχής του, ελατέ όλα μαζί να προσκυνήσομε το Θεό και να προσπέσομε σ' αυτόν, και πάλι από την αρχή έλεγε, ότι αυτό πρέπει να γίνεται σε κάθε στιγμή, αν θέλεις ταλαίπωρε να σε συγχωρέσει και να σε δεχτεί ό Θεός, να παραβλέψει τα πταίσματα, τα πλημμελήματα κι όλα τα εγκλήματα που έχουμε κάνει στη ζωή μας.


Κατ' αυτόν τον τρόπο έζησε περίπου εξήντα χρόνια, στερημένα σχεδόν από κάθε υλική ανάπαυση και παρηγοριά. Σε μεγάλη ηλικία επήρε αυτόν ο Πανάγαθος Θεός στη βασιλεία των ουρανών στην αιώνια μακαριότητα.


Οι Πατέρες της Σκήτης, πένθησαν τη στέρηση ενός ζωντανού παραδείγματος, πού και σ' αυτούς ανανέωνε τη συνεχή μνήμη του θανάτου, ή οποία είναι το καλύτερο χαλινάρι πού μπορεί να συγκρατήσει τον άνθρωπο από τις αδυναμίες του και τα διάφορα πάθη.


Τέτοιοι Πατέρες, στο ύψος της αρετής αυτής ή σε μεγαλύτερα μέτρα θείας επιδόσεως και πνευματικής προκοπής είναι αναρίθμητοι. Κάθε ασκητική Καλύβα, κάθε ερημητήριο και Ιερό ησυχαστήριο, άλλα και πολλές σπηλιές, έχουν αναδείξει πολλούς Πατέρες αγωνιστές και Όσιους ισότιμους και εφάμιλλους των παλαιών Πατέρων της Παλαιστίνης, της Λιβύης και της Θηβαΐδος.
Προς τούτο, μας πείθει και ή τελευταία γενομένη αποκάλυψη στο Δίκαιο της Ιεράς ταύτης Σκήτης, όπως μας την αφηγηθεί ό ίδιος.
http://anavaseis.blogspot.com/2010/07/blog-post.html#more
pigizois.net